Κυριακή 27 Μαΐου 2012

ΑΚΡΟΠΟΛΗ - ΒΟΥΛΗ



ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ
ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ


ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
επισκέφθηκε
το σχολείο μας
στις  23 Μαΐου 2012,
εκτελώντας το πρόγραμμα των σχολικών - εκπαιδευτικών επισκέψεών του.

Στο πρόγραμμα αυτό συμμετέχουν παιδια από τα τμήματα των Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεων 
και αρκετα μέλη του Συλλόγου Γονέων και κηδεμόνων.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΛΟΙΟ
ΑΝΗΦΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΚΠΟΠΟΛΗ


ΣΤΟ ΩΔΕΙΟ ΗΡΩΔΗ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ
ΣΤΟ ΩΔΕΙΟ ΗΡΩΔΗ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ



ΣΤΑ  ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
ΣΤΑ  ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

ΕΡΕΧΘΕΙΟ
ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
ΙΣΘΜΟΣ
ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ
ΠΑΛΑΜΗΔΙ / ΦΥΛΑΚΗ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ
ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟ
ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ


ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ
ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ


ΓΕΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΠΟΛΙΧΝΙΑΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

Παρασκευή 11 Μαΐου 2012

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ


Την Παρασκευή 11 Μαΐου 2012 είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στο σχολείο μας το συγγραφέα ΒΑΣΙΛΗ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. 

Ο κύριος Χατζηβασιλείου μας επισκέφθηκε, ύστερα από πρόσκλησή μας,  στα πλαίσια προγράμματος "ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑΣ" που πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας από τα τμήματα των ΣΤ  και  Δ τάξης  με την εποπτεία των εκπαιδευτικών κ. Γιάννη Πατακού και κ. Βασιλικής Βαΐτση.

ο κ. Χατζηβασιλείου είδε τη δουλειά που έγινε στο πρόγραμμα της Φιλαναγνωσίας, αλλά και μίλησε στα παιδιά, μετασφἐροντάς τους και τις δικές του σκέψεις και εμπειρίες.
Τα παδιά εξέφρασαν κι αυτά τις σκέψεις τους και έσφιξαν χαρούμενα το χέρι του συγγραφέα.








Ο Βασίλης Χατζηβασιλείου γεννήθηκε το 1947 στη Θεσσαλονίκη από Μικρασιάτες γονείς στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει μέχρι σήμερα. Σπούδασε τοπογραφία. Έχει γράψει πεζογραφία, θεατρικά έργα, αφηγήματα για παιδιά, κόμιξ αλλά και τηλεοπτικά και κινηματογραφικά σενάρια. Εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά δημοσιεύουν συχνά διηγήματα, χρονογραφήματα, κριτικές βιβλίων και άρθρα του. Όσα από τα βιβλία του απευθύνονται σε παιδιά, συμπεριλαμβάνονται με απόφαση των Υπουργείων Παιδείας Ελλάδος και Κύπρου στον κατάλογο των βιβλίων της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Έργα του έχουν βραβευτεί από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και το Πανεπιστήμιο της Padova. Το πρώτο του λογοτεχνικό έργο είναι το βιβλίο Το τρύπιο βουνό, που εκδόθηκε από τις εκδόσεις Α.Σ.Ε. (Αγροτικές Συνεταιριστικές Εκδόσεις), όπου περιλαμβάνονται οι εμπειρίες των παιδικών του χρόνων.

ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

http://www.chatzivasileiou.gr/main.php?id=48&lang=el

Για ενήλικες

ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟ ΤΟΙΧΟ ( 1997 Δελφίνι ) 2001 Παρατηρητής
ΑΙΣΧΡΕΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΕΣ (ποιήματα) 2004 Παρατηρητής

Για έφηβους

ΤΟ ΤΡΥΠΙΟ ΒΟΥΝΟ 1981 Κέδρος(Α΄ βραβείο μυθιστορήματος Ε.Ε.Λ.)
ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΛΜΥΡΑΣ 1988 Κέδρος (Α΄ βραβείο ιστορικού μυθιστορήματος Κ.Ε.Π.Β.)

Για παιδιά

ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΠΟΥ ΛΕΣ… 2002 Παρατηρητής
Ο ΣΥΜΒΟΥΛΑΤΟΡΑΣ 1987 Παρατηρητής (Α΄ βραβείο παραμυθιού Κ.Ε.Π.Β.)
ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΓΗΣ 1996 Παρατηρητής (Β΄ βραβείο πανευρωπαϊκού διαγωνισμού πανεπιστημίου της Radova)
ΗΣΥΧΙΑ... ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ 1998 Παρατηρητής

Κόμιξ

ΣΚΥΛΙΣΙΑ ΖΩΗ 1991 Πατάκης

Θεατρικό

ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ 1997 Παρατηρητής

Σενάρια

Για την ΕΡΤ 1 «ΤΟ ΤΡΥΠΙΟ ΒΟΥΝΟ» τηλεοπτική σειρά (1985)
Για το Μουσείο Αρχαίων & Βυζαντινών Οργάνων Θεσ/νίκης ντοκιμαντέρ με θέμα την ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ (1997)
Για την μεγάλου μήκους ταινία «ΟΥΛΗ ΕΜΕΙΣ ΕΦΕΝΤΗ», παραγωγής του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Βαρδαρού .Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1998)















Πέμπτη 3 Μαΐου 2012

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ
ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ


Τη ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ετοιμάζεται να επισκεφθεί
το σχολείο μας
στα τέλη του Μαΐου,
εκτελώντας το πρόγραμμα των σχολικών - εκπαιδευτικών επισκέψεών του.

Στο πρόγραμμα αυτό συμμετέχουν παιδια από τα τμήματα των Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεων και αρκετα μέλη του Συλλόγου Γονέων και κηδεμόνων.





Με την ευκαιρία της μετάβασής μας στην Αθήνα θα επισκεφθούμε επίσης την ΑΚΡΟΠΟΛΗ και το Ν. ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ.











 Επίσης με ημερήσια εκδρομή θα επισκεφθούμε το ΝΑΥΠΛΙΟ την ΕΠΙΔΑΥΡΟ και τις ΜΥΚΗΝΕΣ



Σάββατο 14 Απριλίου 2012

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ




Χριστός Ανέστη εκ νεκρών,
θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασιν,
ζωήν χαρισάμενος

Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι,
προσκυνήσομεν Άγιον, Κύριον,
Ιησούν
τον μόνον αναμάρτητον.
Τον Σταυρόν Σου Χριστέ προσκυνούμεν
και την Αγίαν σου Ανάστασην
υμνούμεν και δοξάζωμεν
Συ γαρ ει ο Θεός ημών,
εκτός Σου άλλον ουκ οίδαμεν,
το όνομά Σου ονομάζομεν.
Δεύτε, πάντες οι πιστοί, προσκυνήσωμεν
την του Χριστού Αγίαν Ανάστασην.
Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού
χαρά εν όλω τω κόσμω.
Δια παντός ευλογούντες τον Κύριον,
υμνούμεν την Ανάστασην Αυτού.
Σταυρόν γαρ υπομείνας δι' ημάς,
θανάτω, θάνατον ώλεσεν.

Αναστάς ο Ιησούς από του τάφου καθώς προείπεν,
Έδωκεν ημίν την αιώνιον ζωήν και το μέγα έλεος
 
 
Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἀναστήθηκε ἀφοῦ κατέβηκε καὶ δίδαξε στοὺς νεκρούς,
καταπατώντας μὲ τὸν θάνατό του τὸν φυσικὸν καὶ τὸν πνευματικὸν θάνατον
καὶ σὲ ὅσους βρίσκονταν σὲ τάφους, εἴτε φυσικοὺς εἴτε πνευματικούς,
χάρισε ἔτσι τὴν ἀληθινὴ ζωή.
 
Ἀφοῦ εἴδαμε τὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ,
ἂς προσκυνήσουμε τὸν ἅγιο καὶ Κύριο,
τὸν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ ποὺ εἶναι ὁ μόνος ἀναμάρτητος.
Τὴν Σταυρική Σου θυσία Χριστὲ προσκυνοῦμε
καὶ τὴν ἁγία σου Ἀνάσταση
ὑμνοῦμε καὶ δοξάζουμε·
διότι Ἐσὺ εἶσαι ὁ Θεός μας,
καὶ Θεὸ ἄλλον ἐκτὸς ἀπὸ Ἐσένα δὲν ἀναγνωρίζουμε κανένα,
καὶ μόνο τὸ ὄνομά Σου σημαίνει Θεὸς γιὰ ἑμᾶς.
Ἐλᾶτε ὅλοι οἱ πιστοί,
ἂς προσκυνήσουμε τὴν ἁγία ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ·
ἀφοῦ ἡ ἀνάστασή Του ποὺ ἔγινε μετὰ τὴν Σταυρική Του Θυσία,
ἔφερε μεγάλη χαρὰ ποὺ ἀπλώθηκε σὲ ὅλον τὸν κόσμο.
Παντοτινὰ θὰ εὐλογοῦμε τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου,
καὶ παντοτινὰ θὰ ὑμνοῦμε τὴν ἀνάστασή Του.
Διότι, ἐπειδὴ ὑπέμεινε Πάθη καὶ Σταυρό ἀπὸ ἑμᾶς γιὰ ἑμᾶς,
κατανίκησε κι ἔδιωξε τὸν θάνατο.
 
Μὲ τὴν ἀνάσταση Του ἀπὸ τὸν τάφον ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς
ὅπως εἶχε πεῖ πρὶν τὰ ἅγια πάθη Του,
μᾶς χάρισε τὴν ἀληθινὴ αἰώνια ζωή
καὶ τὸ μέγα ἔλεος τοῦ Θεοῦ στὶς ταπεινές μας ὑπάρξεις
 
 
Η Ανάστασις του Χριστού είναι η κεντρική διδασκαλία και η βάσις της πίστεώς μας ως Χριστιανών. Γράφει ο Απόστολος Παύλος στην προς Κορινθίους Α' επιστολήν του κεφ. ΙΕ', 17: «Ει δε Χριστός ουκ εγήγερται ματαία η πίστις υμών». Ναι, είναι η βάσις της χριστιανικής πίστεως, διότι πιστεύομεν εις ένα ζωντανόν Θεόν, έναν αληθινόν Θεόν.
Υποτυπωδώς αναφέρεται η Ανάστασις στην Παλαιά Διαθήκην, διότι οι Εβραίοι δεν είχαν σαφή πίστιν εις ένα τέτοιο γεγονός. Είναι αξιοσημείωτων ότι ο Κύριος επανειλημμένως ετόνιζε το γεγονός αυτό στην διδασκαλίαν Του. Και για να πιστώση και αποδείξη την Ανάστασιν, ανέστησε τρία άτομα κατά την επίγειον ζωήν Του.

Εις τον Προφήτην Ησαΐαν υπάρχει η εξής αναφορά: «Αναστήσονται οι νεκροί και εγερθήσονται οι εν τοις μνημείοις» (κστ'19). Έχομεν επίσης και το όραμα του Ιεζεκιήλ με τα νεκρά και ξηρά οστά (ΛΖ, 1-10).

Της Αναστάσεως του Χριστού προηγήθηκε η Σταύρωσις και η θανάτωσίς Του. Γι' αυτό γράφει ο Απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους επιστολήν του ότι: «δια του θανάτου καταργήση τον το κράτος έχοντα του θανάτου τούτ' εστί τον διάβολον» (Β.14). Ψάλλομεν δε κατά την Ανάστασιν: «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας». Αυτό αναφέρεται και στην Α' Κορινθίων, ΙΕ, 55: «κατεπόθη ο θάνατος εις νίκος, που σου, θάνατε, το κέντρον; πού σου, άδη, το νίκος;».

Δευτέρα 2 Απριλίου 2012

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Μεγάλη Δευτέρα
μεγάλη μέρα
Μεγάλη Τρίτη
μεγάλη κρίση
Μεγάλη Τετάρτη
βαθύ σκοτάδι
Μεγάλη Πέμπτη
δάκρυ πέφτει
Μεγάλη Παρασκευή
θλίψη πολλή
Μεγάλο Σαββάτο
χαρές γεμάτο
Μεγάλη Λαμπρή
αυγό και αρνί.


Μεγάλη Εβδομάδα λέγεται η εβδομάδα που αρχίζει από  την  Κυριακή των Βαΐων και φτάνει μέχρι την Κυριακή του Πάσχα. Λέγεται Μεγάλη γιατί αυτή την εβδομάδα τιμούμε τα Πάθη του Χριστού. Ο Χριστός θα περάσει από φρικτά βασανιστήρια, δοκιμασίες και εξευτελισμούς που θα τελειώσουν με τη Σταύρωση και την Ανάστασή Του.



Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Ο Χριστός ήθελε να πάει στα Ιεροσόλυμα να γιορτάσει το Πάσχα. Πήγε πάνω σ’ ένα γαϊδουράκι ενώ ο κόσμος, που τον αγαπούσε πολύ, είχε βγει στους δρόμους κρατώντας κλαδιά από φοίνικες και έψαλλε χαρούμενος:

«Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου»
δηλ. «Ας είναι ευλογημένος Αυτός που έρχεται»

Ο λαός υποδέχεται το Χριστό γιατί τον έχει στείλει ο θεός να βασιλεύσει με την αγάπη του στις καρδιές των ανθρώπων.


Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ

Ο Χριστός και οι Μαθητές του τρώνε για τελευταία φορά μαζί. Ο Χριστός αφού έπλυνε τα πόδια των μαθητών του για να τους δείξει ότι ο ένας πρέπει να βοηθάει τον άλλο με αγάπη, τους λεει:

∞   Απόψε, κάποιος θα με προδώσει.
∞   Ποιος θα σε προδώσει, Κύριε; τον ρωτούν όλοι ξαφνιασμένοι.
∞   Αυτός που θα του δώσω το ψωμί βουτηγμένο στο κρασί, είπε ο Χριστός και το έδωσε στον Ιούδα.

Ο Ιούδας έφυγε αμίλητος. Είχε ήδη πουλήσει το Δάσκαλό του για τριάκοντα αργύρια.



Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Την ώρα που ο Χριστός προσευχόταν στον κήπο της Γεσθημανής μπήκαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες και τον συνέλαβαν. Τους οδήγησε εκεί ο Ιούδας, που όταν είδε τον Κύριο, τον φίλησε.
Οι στρατιώτες που κρατούσαν τον Ιησού τον περιγελούσαν, τον χτυπούσαν, τον έφτυναν και τον έσυραν τελικά στο δικαστήριο. Εκεί τον ανέκρινε ο Άννας, στη συνέχεια ο Καϊάφας και στο τέλος ο Πιλάτος. Όλοι τον βρήκαν αθώο.
Ο Πιλάτος ρώτησε τότε το λαό:
- Να ελευθερώσω το Χριστό ή το Βαρραβά, το χειρότερο ληστή;
- Το Βαρραβά, απάντησε ο λαός.
- Και τι να τον κάνω το Χριστό; ρώτησε πάλι ο Πιλάτος.
- «Σταύρωσον, σταύρωσον Αυτόν» απάντησε ο λαός.
Και έτσι ο Χριστός καταδικάστηκε σε σταυρικό θάνατο.
Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Οι στρατιώτες μαστίγωσαν τον Ιησού, του φόρεσαν ένα στεφάνι από αγκάθια, του φόρτωσαν ένα βαρύ ξύλινο Σταυρό και ξεκίνησαν για το Γολγοθά.
Εκεί τον σταύρωσαν ανάμεσα σε δύο ληστές. Ο Χριστός ζήτησε νερό και του έδωσαν ξύδι. Κάποιος στρατιώτης τον τρύπησε με τη λόγχη του. Πριν ξεψυχήσει ο Χριστός, είπε «Τετέλεσται » δηλ. όλα τελείωσαν. Τότε έγινε τρομερός σεισμός και πυκνό σκοτάδι σκέπασε τη γη. Όλοι τρόμαξαν και πολλοί πίστεψαν πως πραγματικά ήταν Αυτός ο Υιός του Θεού.


Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Μετά τη -Σταύρωση, ο Πιλάτος έδωσε την άδεια για να θάψουν τον νεκρό Χριστό. Στρατιώτες φρουρούσαν τον τάφο για να κλέψουν το σώμα οι μαθητές του.
Την Τρίτη μέρα, τρεις γενναίες μαθήτριες του Χριστού, οι Μυροφόρες ξεκίνησαν για να αλείψουν το σώμα του Χριστού με άρωμα. Εκεί βρήκαν έναν Άγγελο που τους είπε:
∞          Μη φοβάστε. Ο Χριστός δεν είναι εδώ. Αναστήθηκε! Πηγαίνετε να το πείτε στους μαθητές του.
Οι Μυροφόρες έφυγαν χαρούμενες γιατί ο Χριστός είχε νικήσει το θάνατο και είχε βγει αληθινός σε ό,τι είχε πει.


ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ ΑΥΤΟ;


∞          Την Κυριακή των Βαΐων, οι εκκλησίες μοιράζουν στους πιστούς κλαδιά δάφνης, τα βάγια. Η γιορτή αυτή θυμίζει την είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα.

∞          Τη Μεγάλη Πέμπτη θα διαβαστούν το βράδυ στην Εκκλησία, τα 12 Ευαγγέλια που εξιστορούν τα Πάθη του Χριστού. Μετά το 5ο Ευαγγέλιο θα βγει ο Σταυρός (αναπαράσταση της Σταύρωσης).

∞          Τη Μεγάλη Παρασκευή το πρωί θα γίνει η Αποκαθήλωση. Δηλαδή το σώμα του Χριστού θα κατέβει από το Σταυρό για να γίνει η ταφή του.

∞          Τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ θα βγει έξω ο Επιτάφιος. Τότε ψάλλονται και τα εγκώμια (αναπαράσταση της Ταφής).

∞          Το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ θα γίνει η Ανάσταση. Όλοι θα πάμε με τις λαμπάδες μας για να γιορτάσουμε την Ανάσταση. Θα ψάλουμε με χαρά:
Χριστός Ανέστη, εκ νεκρών,
θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασι
ζωήν χαρισάμενος.

Θα ανταλλάξουμε ευχές, θα γυρίσουμε με αναμμένες λαμπάδες τις λαμπάδες στο σπίτι, θα τσουγκρίσουμε τα αυγά, θα φάμε πασχαλινά κουλούρια και θα γευτούμε μαγειρίτσα.
Την άλλη μέρα θα γίνει μεγάλο γλέντι. Θα ψήσουμε το αρνί στη σούβλα και θα γλεντήσουμε.


Αλλά γιατί τσουγκρίζουμε αυγά την ημέρα της Λαμπρής;
Λένε πως, όπως η Ανάσταση είναι πηγή ζωής, έτσι είναι και το ταπεινό αυγό. Από κάθε αυγό δηλαδή ξεκινάει μια ζωή.
Γιατί όμως τα βάφουν κόκκινα;
Λένε πως όταν αναστήθηκε ο Χριστός, κανείς δεν πίστευε ότι έγινε αυτό το θαύμα. Μια γυναίκα μάλιστα, που κρατούσε αυγά άσπρα σε ένα καλάθι, άκουσε για την Ανάσταση και δεν το πίστεψε. Είπε τότε: «Αν είναι αλήθεια, τότε τα άσπρα αυγά να γίνουν κόκκινα». Αμέσως έγινα κόκκινα.
Λένε ακόμα πως βάφουν κόκκινα τα αυγά για να έχουν το ίδιο κόκκινο χρώμα με το αίμα που έχυσε ο Χριστός, όταν σταυρώθηκε. Κόκκινο είναι και το χρώμα της χαράς. Χαράς για την Ανάσταση του Χριστού. Είναι παράλληλα όμως και χρώμα αποτρεπτικό. Κόκκινες βελέντζες και κόκκινα μαντίλια κρεμούσαν τη Μεγάλη Πέμπτη στην Καστοριά οι γυναίκες για το καλό.
Το βάψιμο των αυγών γινόταν τη Μεγάλη Πέμπτη γι’ αυτό και την έλεγαν Κόκκινη Πέφτη ή Κοκκινοπέφτη. Παλιότερα το συνήθιζαν κι αποβραδίς, πάντοτε όμως τα μεσάνυχτα, με το ξεκίνημα της νέας μέρας. Καινούρια πρέπει να ήταν η κατσαρόλα που θα έβαφαν τα αυγά και ο αριθμός τους ορισμένος και τη μπογιά τη φύλαγαν σαράντα μέρες και δεν την έχυναν, ακόμα και τότε, έξω από το σπίτι. Τα χρώματα για τα αυγά τα έφτιαχναν από διάφορα φυτά. Από κρεμμύδια γινόταν το μελί, από άχυρο ή από φύλλα αμυγδαλιάς το κίτρινο, το ανοικτό κόκκινο από παπαρούνες. Αργότερα τα αγόραζαν, το κόκκινο όμως χρώμα ήταν και είναι πάντα το πιο αγαπημένο.
 Το πρώτο αυγό που έβαφαν ήταν της Παναγίας και το έβαζαν στο εικονοστάσι. Σε μερικά μέρη έβαζαν σε ένα κουτάκι τόσα αυγά όσα ήταν τα μέλη της οικογένειας και τα πήγαιναν το βράδυ στην εκκλησία, για να διαβαστούν στα 12 Ευαγγέλια. Τα άφηναν κάτω από την Αγία Τράπεζα ως την Ανάσταση και τότε καθεμιά έπαιρνε τα δικά της. Αυτά τα αυγά ήταν "ευαγγελισμένα" και τα τσόφλια τους τα παράχωναν στους κήπους και τις ρίζες των δέντρων για να καρπίσουν. Παρόμοια τύχη είχαν και τα αυγά που έκαναν οι κότες τη Μεγάλη Πέμπτη. Άμα η κότα ήταν μαύρη, ακόμα καλύτερα.